Vijf van Pentakels

Bron: Lightseerstarot.com

Vorige week zo met de sneeuw, was er maar één kaart waar ik aan kon denken; de pentakels vijf.

Koud was het. Guur! Maar ook mooi. Ik heb zeker wel genoten van de momenten dat ik moest wandelen naar werk, omdat ik niet kon fietsen. Maar de mensen op de kaart zijn een heel ander verhaal.

Ik moet altijd denken aan het verhaal van het meisje met de zwavelstokjes; hoe zij van deur tot deur gaat met alleen maar zwavelstokjes om te verkopen. In de kou, met vodden van kleren. En hoe zij telkens wordt afgewezen, niemand wil wat van haar kopen. Ze rust, en steekt vervolgens één voor één haar laatste drie zwavelstokjes af om mooie herinneringen op te halen. Bij de laatste ziet ze haar gestorven moeder, en gaat met haar naar de hemel. In de ochtend vinden mensen haar koude, verstijfde lichaam. Ze is gestorven.

In deze kaart zien we twee melaatsen, of armoedzaaiers, die weglopen door de koude. Het is guur, het waait, de sneeuw ligt enkelhoog. Er is geen plek voor deze mensen om te schuilen. Maar is dat ook zo, of denken ze dat maar?

We zien licht achter het raam van het gebouw, maar de buitenstaanders lopen weg. De twee personen hobbelen weg, alsof ze niet welkom zijn in het gebouw. Het bijzondere is dat er tarotdecks zijn die (ik vind dat een enorm interessante 'take' op deze kaart) die een ingang van dit gebouw laten zien, en dat daar de deur van open staat. "Je bent welkom" wordt er gezegd, maar onze personen zijn zo enorm bezig met hun eigen sores dat ze het absoluut niet zien. Alsof ze liever in de koude willen zijn.

Dit is ook hoe we onze eigen realiteit kunnen vervormen. Sommige mensen worden bewust buitengesloten, maar heel vaak maken onze gedachten zulke gekke cirkels dat we denken dat andere mensen ons buitensluiten. Terwijl dat niet zo is.

Het raam is ook prachtig gedaan; we zien in het raam vijf munten en deze verwijzen naar de eerste vijf sephira van de Qabalistsche boom. Dat is waar we zijn, maar nummer 6 Tiphareth/Schoonheid mist. Daar zijn we nog niet.

Alle vijven in de Thoth tarot zijn heel erg moeilijk, waarbij de geest (de onderste punt van het pentagram) heel erg bedrukt wordt door de andere elementen. De Thoth staat voor stress, rumineren, in een cirkeltje blijven denken waarbij je daar niet uit komt. 

Met de pentakels zitten we in het Aardse, en is het meest stabiele en daarmee het lastigste element om los van te schudden. Herken je dat? Dat je gedachten gaan naar gesprekken die je hebt gehad, misschien iets gezegd of gedaan hebt, waar je vervolgens over gaat zitten piekeren? Dat is waar deze kaart naar verwijst, en is daarmee iets anders dan de Waite-Smith.

De kleuren in de kaart zijn donker vanwege het dalen in de Qabalistische boom. Hoe aardser, hoe donkerder, hoe meer fysiek, hoe meer tastbaar. En daarmee ook steeds menselijker.

Want dit is echt iets dat we dagelijks doen; over onze eigen gedachten gaan, meedenken, innerlijke dialogen. De geest is een bijzonder iets, en kan ons zelfs laten geloven wat niet waar is. Vooral in het negatieve. Daar gaat deze kaart ook over.

In de kaart zien we niet alleen het pentagram, maar ook de vijf Tattva's, vijf symbolen uit het Hindoeisme die ons vertellen waar elk element zich bevindt. In de Hermetische Golden Dawn rituelen is er ook zoiets beschreven als 'Tattvic vision" waarin deze symbolen in combinaties met verschillend kleuren (corresponderend met de vijf elementen) helpen om helderziendheid te stimuleren.

In de kaart zelf zien we de basissymbolen:

Ether - Akasha, een zwart ei

Vuur - Agni, een rode driehoek

Water - Apas, een zilveren maansikkel

Lucht - Vayu, een blauwe cirkel

Aarde - Prithvi, een geel vierkant

Hiermee zien we ook hoe Akasha onderin, als het ware gesluierd wordt door de andere vier elementen.

Door onze zorgen zien we de realiteit niet, oftewel de werkelijke fysieke wereld. Net als de twee armen die niet zien dat er warmte is achter het raam in de Waite-Smith.

Bron: Esotericmeanings.com

Kijken we naar de Qabalah zelf, dan is de pentakels vijf een kaart die Geburah (de vijf) in Assiah (het aardse) weergeeft. Van de Golden Dawn heeft deze kaart de naam "Lord of Material Trouble".

Geburah is de sephira die betrokken is met Strijd. Een strijd waar we echt even goed diep adem moeten halen voordat we er in stappen. Want aan de andere kant is er Victorie. Dit is een strijd waar we doorheen moeten bijten. Leuk is anders!

Assiah is de Aardse wereld. Ons lichaam, onze verbindingen met andere mensen in plaats van ons uppie, en alles dat we in het tastbare verzamelen. Maar we zijn ons nog niet helemaal bewust van onszelf in zijn compleetheid. Dat is pas bij de tien, dus we hebben nog wat lesjes te leren. En deze les is geen leuke. We merken dat we er zijn, maar we zijn ons nog niet bewust van álle delen die we zijn.

In deze kaart zijn we zo ver afgedaald in de levensboom dat we een soort machine zijn geworden. Het gaat als het ware vanzelf, en dus ratelen onze zorgen door tijdens deze innerlijke zorgen-strijd.

Allemaal radartjes die samenwerken, waardoor we niet doorhebben dat alles wat ons mens maakt vanuit de bovenste elementen (geest, vuur, water, en lucht) doorhebben. We zijn alleen maar met onszelf bezig op een manier die meer muren opwerpt voor onze binnenzijde en onze buitenzijde.